Πέμπτη 10 Ιουλίου 2008

Where do we go now?


Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στο πιο δύσκολο σημείο της σύγχρονης ιστορίας τους και γι' αυτό έχουν δρομολογήσει μια σειρά ενεργειών, με κύριο στόχο την αποσταθεροποίηση του παγκόσμιου σκηνικού προς όφελος τους. Δύο είναι τα κύρια αίτια της παρακμής της υπερδύναμης, το πρώτο αίτιο είναι αναμενόμενη φθορά του καπιταλιστικού οικοδομήματος και το δεύτερο αίτιο είναι οι πόλεμοι στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Ας δούμε αυτά τα δύο αίτια εν τάχη. Πρώτο αίτιο: Στις Η.Π.Α. πρόσφατα ξέσπασε μια κρίση που ανέδειξε ένα τεράστιο πρόβλημα και μας έδειξε σε πόσο τεντωμένο σκηνή βαδίζει η οικονομία της χώρας. Η κρίση είχε να κάνει με τα στεγαστικά δάνεια υψηλού ρίσκου. Δάνεια υψηλού ρίσκου έχουμε όταν οι τράπεζες χορηγούν χρήματα σε άτομα που είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα τα ξεπληρώσουν. Μέτα από αυτή την κρίση εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν στο δρόμο. Σε αυτούς θα πρέπει να προσθέσουμε και τους 50 εκατομμύρια ανασφάλιστους που υπάρχουν στην χώρα. Έτσι γίνεται κατανοητό ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο, δημιουργώντας μεγάλες κοινωνικές ανισότητες. Συγχρόνως δεν πρέπει να ξεχνάμε και το μεγάλο απόθεμα σε δολάρια που έχουν οι Κινέζοι. Αν τυχόν αποφασίσουν οι Κινέζοι να ρίξουν στην αγορά τα δολάρια που διαθέτουν, το αμερικάνικο νόμισμα θα χάσει πολύ σημαντικό μέρος της αξίας του, κάτι που μπορεί να οδηγήσει και σε κατάρρευση της οικονομίας της υπερδύναμης. Δεύτερο αίτιο: Οι πόλεμοι στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν έγιναν για δύο εντελώς διαφορετικούς λόγους αλλά άμεσα αλληλένδετους. Όλα ξεκίνησαν στις 9/11/2001, τότε γράφτηκε η πρώτη σελίδα ενός νέου κεφαλαίου για την παγκόσμια ιστορία. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου και στο Πεντάγωνο δημιούργησαν ένα κλίμα πανικού στην αμερικανική κοινωνία που άμεσα επεκτάθηκε σε όλο τον κόσμο. Από εκείνη την στιγμή και μετά ο κόσμος ήταν έτοιμος να ακολουθήσει πίστα τις Αρχές για την αντιμετώπιση του αόρατου εχθρού. Βέβαια, όπως έγινε γνωστό, εκ των υστέρων, όλα αυτά ήταν κατασκευασμένα για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων, ένα από αυτά ήταν και η εκλογική νομιμοποίηση του George Bush, μετά από τις εκλογές του 2000 που ήταν σκέτη παρωδία. Με τον πανικό να κυριαρχεί, οι "σύμμαχοι" με προεξάρχοντες τις Η.Π.Α. επιτέθηκαν στο Αφγανιστάν, άρχισαν να βομβαρδίζουν βουνά και να ψάχνουν σε σπηλιές, μόνο και μόνο για να αδειάσουν το οπλοστάσιο τους και για να απασχολήσουν την κοινή γνώμη με κάτι, ώστε να προχωρήσουν ανενόχλητοι στο δεύτερο μέρος του σχεδίου, που ήταν το Ιράκ. Το Ιράκ ήταν κομβικό σημείο για τα σχέδια τους, διότι δημιουργώντας βάσεις στο Ιράκ, θα μπορούσαν να ελέγχουν τον Περσικό Κόλπο, να είναι κοντά στο Ιράν και σιγά σιγά από αυτή τους τη θέση να αρχίσουν να αποσταθεροποιούν την περιοχή της Ασίας, ώστε να μην μπορέσει να αναπτυχθεί. Δυστυχώς για τους Αμερικάνους, τα πράγματα στο Ιράκ δεν πήγαν όπως τα υπολόγιζαν. Έτσι, έχασαν τον έλεγχο στην περιοχή της Ασίας και οι χώρες που υπάρχουν εκεί κατάφεραν να αναπτύξουν ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς. Σημαντικό πλήγμα για τους Αμερικάνους ήταν και η συνεχής αυξανόμενη επιρροή των Ρώσων σε αυτές τις χώρες, μέσω του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Επιπροσθέτως, όπως είναι γνωστό, το καλύτερο μέσο για να ανεβάσεις την τιμή του πετρελαίου είναι ο πόλεμος, οι Αμερικάνοι φυσικά και το ήξεραν αυτό, άλλα από ότι φαίνεται πήραν τα ρίσκα τους, δεν τους βγήκαν και έτσι βοήθησαν στην ανάπτυξη της οικονομίας της Ρωσίας, αφού η Αρκούδα κατάφερε να τριπλασιάσει το Α.Ε.Π. της τα τελευταία χρόνια, από τα 300 δις ευρώ στα κοντά 1 τρεις ευρώ. Κάπως, έτσι φθάσαμε στο σήμερα. Σήμερα, βιώνουμε ένα νέο ψυχρό πόλεμο πάνω σε θέματα ενέργειας και εξοπλισμών. Όλοι είναι εναντίον όλων και σε όλες τις σχέσεις επικρατεί έντονα το στοιχείο της δοσοληψίας. Ας δούμε τι έγινε στο Βουκουρέστι στη σύνοδο του Ν.Α.Τ.Ο. πριν λίγο καιρό. Δύο ήταν τα θέματα που κυριάρχησαν, πρώτο και κύριο η αντιπυραυλική ασπίδα σε Πολωνία και Τσεχία και σε μικρότερο βαθμό αυτό των Σκοπίων. Οι Η.Π.Α. με την κίνησή τους αυτή ήθελαν να δείξουν στην Ρωσία ότι είναι εδώ, μη έχοντας πρόθεση να παραδώσουν αμαχητί την Ευρώπη στα χέρια του Πούτιν και της παρέας του, βυθίζοντας τις διπλωματικές τους σχέσεις σε μια περίοδο κρίσης. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με το θέμα της Μακεδονίας. Στα Σκόπια αυτή τη στιγμή είναι έτοιμη η μεγαλύτερη βάση του Ν.Α.Τ.Ο. στα Βαλκάνια, έτσι το μόνο που απομένει είναι η ένταξη των Σκοπίων στη συμμαχία. Γιατί έγινε στα Σκόπια η βάση; Η απάντηση είναι απλή, αν σκεφτεί κανείς ότι μια σειρά αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου περνούν από τα Βαλκάνια προερχόμενοι από την Ρωσία, συν ότι τα Σκόπια αποτελούν για τους Αμερικάνους ένα απόλυτα ελεγχόμενο κράτος. Στο Βουκουρέστι τίποτα δεν πήγε καλά για τις Η.Π.Α., αφού οι Ευρωπαίοι σήκωσαν ανάστημα, πιεζόμενοι από την ενεργειακή τους εξάρτηση από την Ρωσία. Έτσι φάνηκε καθαρά ότι οι ισορροπίες έχουν αλλάξει για τα καλά. Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά τις κλιματικές αλλαγές, την κρίση των τροφίμων, την άνοδο του πετρελαίου, το μέλλον φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφτεί.