Είναι Σάββατο βράδυ, το ρολόι μου δείχνει ότι είναι τέσσερις και μισή καθώς ξεκινάω να γράφω αυτό το κείμενο, έξω έχει ένα απίστευτο φεγγάρι, έχω ανοίξει κουρτίνες να μπαίνει το φως του μέσα και με συντροφιά ένα καλό πότο και υπέροχες νότες από τη jazz, θα γράψω ένα κείμενο πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα, με συναίσθημα και λιγότερη λογική, νιώθω μια βαθιά ανάγκη να είναι έτσι. Δεν θα μιλήσω για κάτι συγκεκριμένο, είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να πω, δεν είχα ποτέ περισσότερη θεματολογία μέσα στο μυαλό μου εμπνευσμένη από αυτά που συμβαίνουν αυτή την περίοδο. Την αφορμή να ξεκινήσω να γράφω μου την έδωσε μία φράση μιας γυναίκας που βρισκόταν στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου, "προτιμώ να λέω μέχρι τη μοιραία στιγμή ότι ζω και όχι ότι πεθαίνω". Πόση δύναμη και πόσο θάρρος χρειάζεται για να πεις κάτι τέτοιο;;; Φοβερή δύναμη ψυχής, δεν νομίζετε;;; Είναι ένα θάρρος που θα χρειαστεί να δείξουμε όλοι μας αυτή τη σκοτεινή περίοδο. Μάθαμε να μην ζούμε φίλοι μου πραγματικά και αυτό είναι πρόβλημα μεγάλο. Φοβόμαστε περισσότερο από ποτέ να εξερευνήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, κάτι που σημαίνει ότι είναι αδύνατο να βρούμε αυτό που πραγματικά θέλουμε και όταν δεν ξέρεις τι επιθυμείς, τότε είναι πολύ εύκολο να παρασυρθείς από τα θέλω των άλλων. Όταν λέμε άλλους μπορούμε να εννοούμε το κράτος, ένα συνάδελφο από τη δουλειά, ένα φίλο που προσπαθώντας να μας βοηθήσει μας α προσανατολίζει, έναν σύντροφο που δεν αγαπάμε αλλά μένουνε μαζί του από συνήθεια, λύπηση και από ανασφάλεια για τον ίδιο μας τον εαυτό. Ψάξτε να βρείτε τι σας ευχαριστεί στην πραγματικότητα, με τι είστε ικανοί και ασχοληθείτε. Μη θεοποιήσετε το αντικείμενο με το οποίο απασχολήστε, θα σας καταπιεί. Μεγάλωσα πιστεύοντας ότι η επιστήμη θα με οδηγήσει στην αλήθεια που κρύβει η ζωή, όμως ασχολούμενος κατάλαβα ότι επιστήμονας είναι μια απόλυτα εξειδικευμένη και δύσκολη δουλειά, δεν ξέρω αν το πιάσατε, ΔΟΥΛΕΙΑ, αυτό συμβαίνει σε όλους τους κλάδους, σε οτιδήποτε και αν σπουδάζετε ή σπουδάσατε. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συγχέουμε τη αληθινή γνώση, τη πρωταρχική η οποία είναι αποτέλεσμα διεργασιών του εγκέφαλου από βιώματα των παιδικών μας χρόνων, με τη γνώση που μας παρέχει κάποιος οδηγός σπουδών ενός πανεπιστημίου. Είναι λάθος να πιστεύετε ότι έχετε καταλάβει το κόσμο διαβάζοντας και περνώντας 40 μαθήματα, άρα μην μένετε και μην αναλώνεστε μόνο σε αυτά. Μεγαλώσαμε σε ένα σύστημα το οποίο μας έβαλε να αποφασίσουμε στα δεκαεφτά μας για το υπόλοιπο της ζωής μας, αλήθεια τώρα πόσο πιθανό είναι να πάρετε μια σωστή απόφαση σε αυτή την ηλικία, νομίζω ότι είναι απίθανο, άπλα επιλέγεις κάτι τόσο σημαντικό με εντελώς λάθος κριτήρια, ο καθένας ξέρει τα δικά του φαντάζομαι. Να θυμάστε όμως, ποτέ δεν είναι αργά για ένα νέο ξεκίνημα σε αυτή τη ζωή, άλλωστε τα όνειρά σου έχεις μια ζωή να τα πραγματοποιήσεις η οποία φεύγει νεράκι, οπότε... ¨Είναι σημαντικό να προσπαθήσετε να είστε ανοιχτόμυαλοι, χωρίς χαζά ΤΑΒΟΟ, να βρίσκετε την ομορφιά των πραγμάτων και να μην είστε προσκολλημένοι σε φτηνά πράγματα, έχετε το internet ψάξτε για καλές μουσικές, ταινίες, βιβλία, κλείστε εισιτήρια και ταξιδέψτε, για να αντιληφθείτε ότι τα σύνορα των χώρων στην πραγματικότητα είναι μόνο μέσα στο μυαλό μας. Αγαπήστε και διεκδικήστε το άτομο που αγαπάτε, ακόμα και αν πιστεύετε ότι θα πλακωνόσαστε όλη την ώρα και ότι δεν έχετε κάτι κοινό, άλλα φίλοι μου από τη στιγμή που το σκεφτόσαστε αυτό το άτομο, αυτό είναι, τη πατήσατε, προχωράτε και απλώς μιλάτε, χωρίς να ζυγίζετε τα υπέρ και τα κατά γιατί η ζωή και οι σχέσεις δεν είναι θεωρία, και κάτι που μπορεί να φαίνεται ότι δεν θα λειτουργήσει, να κάνει την έκπληξη και να σας ξαφνιάσει ευχάριστα. Η χώρα μας βουλιάζει όμως εμείς δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι δεν είμαστε αριθμοί και να παλέψουμε για μια ανθρώπινη ζωή, μην φοβάστε και μην σας αποθαρρύνουν όλες αυτές οι αηδίες που ακούγονται καθημερινά, εσείς απλώς κάνετε αυτό που αγαπάτε με το καλύτερο τρόπο, και να θυμάστε κανείς δε χάνεται...
