Επιτέλους ώρα για αλήθειες με αφορμή τη Goldman Sachs

Το dead line του 2014 με το ολοκληρωτικό άδειασμα των ασφαλιστικών ταμείων οδήγησε τη σημερινή κυβέρνηση να αποκαλύψει τη πλήρη αλήθεια για τη κατάσταση της οικονομίας, παίζοντας έτσι το τελευταίο χαρτί ενός σάπιου πολιτικού συστήματος. Είναι μια κίνηση επιβίωσης μήπως και ενδιαφερθεί κάποιος από το εξωτερικό και μας βοηθήσει, κάτι που είναι βέβαιο ότι θα συμβεί αλλά με δυσβάσταχτο κόστος. Όμως κάτι παράξενο συνέβη αυτή τη περίοδο, η κατάσταση της Ελλάδος απέκτησε παγκόσμιο ενδιαφέρον και η Ελλάδα έχει βρεθεί μέσα σε ένα παιχνίδι που τη ξεπερνάει κατά πολύ. Χτες έγινε από τις New York Times μια συγκλονιστική αποκάλυψη για την εμπλοκή της Goldman Sachs στην επιχείρηση κουκουλώματος του πραγματικού χρέους της Ελλάδας και τη μεταφορά του στο μέλλον. Με απλά λόγια, μία από της μεγαλύτερες τράπεζες της Αμερικής έλεγε ψέματα στους επενδύτες ώστε η Ελλάδα να μπορεί να δανείζεται φθηνά από τις αγορές, όχι φυσικά με το αζημίωτο αφού η τράπεζα έπαιρνε προμήθεια μέχρι και 300 εκατομμύρια δολάρια ανά περίπτωση. Έτσι ήταν όλοι ευχαριστημένοι, η τράπεζα έβγαζε τη μίζα της και υπονόμευε συγχρόνως το ευρώ, οι δε πολιτικοί μας ήταν ανενόχλητοι να συνεχίσουν τη πολιτική του κομματικού και πελατειακού κράτους. Πλέον το θέμα πέρα από εθνικές διαστάσεις αποκτάει και παγκόσμιες, κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ισπανία γι'αυτό υπάρχει κινητοποίηση των ισπανικών μυστικών υπηρεσιών. Όμως ας ασχοληθούμε με τα του οίκου μας. Ο ελληνικός λαός γνωρίζοντας 1ο παγκόσμιο, βαλκανικούς, 2ο παγκόσμιο, εμφύλιο και δικτατορία στη σειρά, όταν ήρθε η ώρα της μεταπολίτευσης ήταν στερημένος και όποιος του έδινε μια ζωή χαρισάμενη θα τον θεοποιούσε χωρίς να σκέφτεται τις μελλοντικές συνέπειες, δηλαδή αυτές που βιώνουμε τώρα. Αυτή η στέρηση ανέδειξε σε μεγάλες μορφές ανικάνους πολιτικούς, που τους ενδιέφερε όχι το καλό της χώρας αλλά πως θα επανεκλεγούν και πως θα είναι συνέχεια αρεστοί. Αυτό είναι το λάθος του Έλληνα, εδώ έσφαλε τραγικά, αλλά δεν είναι εύκολο να πεις σε κάποιον που πεινάει να απαρνηθεί ένα γεύμα που απλόχερα του δίνεται, αυτή είναι ανθρώπινη φύση. Έτσι γιγαντώθηκε το χρέος της Ελλάδας. Από κάποια στιγμή και μετά, τα δημοσιοοικονομικά ξέφυγαν τόσο πολύ που η μόνη λύση για τους άχρηστους πολιτικούς μας που τους ενδιέφερε μόνο πως θα κρατηθούν στην εξουσία, ήταν να κρύψουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί, αυτό το κατάφερναν με τη βοήθεια της Goldman Sachs (προς το παρών αυτή ξέρουμε μόνο). Αλλά σε ένα σύστημα σάπιο πάντα ο ένας κρατάει τον άλλον, έτσι οι εκδότες και οι μεγαλοεπιχειρηματίες ενώ ήξεραν, σιωπούσαν και παρήχαν κάλυψη στους πολιτικούς, παίρνοντας ένα σκασμό δημόσια έργα και δημόσιες επιχορηγήσεις. Αυτές είναι οι λογικές που μας έφεραν στη πτώχευση και θα συνεχιζόντουσαν αν δεν υπήρχε το 2014, όμως φοβούμενοι τις μελλοντικές κοινωνικές αναταραχές, είπαν την αλήθεια και πηδάνε ένας ένας από το καράβι για να σωθούν, η ομερτά έσπασε. Ο ελληνικός λαός βρίσκεται στη μέση της διεθνούς και εθνικής διαφθοράς αν θα αντέξει κανείς δε ξέρει, πάντως έρχονται δύσκολες μέρες...